Ένα ευχαριστώ στον..γνωστό-άγνωστο!

Κάποιες φορές μπορεί να έχουμε γύρω μας πολύ κόσμο..Φίλους,συγγενείς,γνωστούς,άγνωστους.Όμως παρόλα αυτά μπορεί να νιώθουμε μόνοι,να νιώθουμε οτι δεν υπάρχει κάποιος που να μπορούμε να τον εμπιστευτουμε,να του μιλήσουμε.Και τότε,σαν απο μηχανης Θεος,έρχεται ένας άγνωστος στη ζωη μας,και αναπληρώνει αυτό το κενό.Χαιρόμαστε και νιώθουμε πληρότητα.Τι καλά που βρέθηκε ο κατάλληλος άνθρωπος,που τοσο χρειαζόμασταν.Η εμπιστοσύνη μας κερδίζεται απο την πρώτη στιγμή,λατρεύουμε αμέσως τον άγνωστο "άγγελο",και του λέμε τα πάααντα για εμάς.Πόσο κρατάει η ευτυχία;Πόσο κρατάει η χαρά και πόσο η πληρότητα;Πόσο αντέχει η μοναξιά μακρυά μας;Όχι πολύ..Δεν κρατάνε πολύ ολα αυτά,η χαρά,η πληρότητα,γιατί ο άγνωστος οπως ήρθε έτσι φεύγει..ξαφνικά!Και τότε είναι που μενουμε με το στόμα ανοιχτό,και με χιλιάδες ερωτιματικά να χορεύουν μέσα στο κεφάλι μας.Αλλα,τι να κανεις;Να παρακαλέσεις τον άγνωστο;Να του πεις να μην φύγει;Όχι..Είτε το κάνεις είτε οχι εκεινος έχει πάρει την απόφαση του,άδικος κόπος.Οπότε τον χαιρετάς και περιμένεις,ολο σιγουριά,οτι θα ξανάρθει..Αμ δε!Στην ζωή μας πάντα έρχονται τρία είδη ανθρώπων.Οι μόνιμοι,οι προσωρινοι,και οι γνωστοί-άγνωστοι!Οι μόνιμοι ειναι οι γονείς,οι συγγενείς,οι κολλητοί..Ειναι εκείνοι που είναι "πάντα εκεί",για όλα και ειναι αυτοι  που μένουν πάντα κοντά μας.Οι προσωρινοί ειναι εκείνοι που μένουν για λίγο μας βοηθάνε σε μια δύσκολη στιγμή και μετά φεύγουν αφήνοντας μα γλυκειά ανάμνηση πίσω τους.Η τρίτη κατηγορία,οι γνωστοί-άγνωστοι,ειναι εκείνοι που έρχονται στη ζωη μας όταν τους χρειαζόμαστε,μας στέκονται,μας βοηθανε,μας αγαπάνε,,μας εμπνέουν,μας ανοίγουν νέους ορίζοντες και μας δείχνουν πτυχές του εαυτου μας που δεν είχαμε ανακαλύψει..Και όταν έχουν γίνει κομμάτι του εαυτού μας..φεύγουν!Και τότε ψάχνουμε να βρουμε το γιατί και το πως,και με αυτη τη διαδικασια ανακαλυπτουμε κι αλλα πραγματα για τους εατους μας.Και τελικά μετά απο πολύ ψάξιμο λέμε "Φτάνει που ήρθε του ειμαι ευγνώμων για οσα μου έμαθε"!Ετσι και εγώ ευχαριστώ τον γνωστό-άγνωστο που ήρθε και έφυγε..Μου έμαθε πολλά,με δίδαξε πολλά!Ανακάλυψα τόσα πολλά για εμένα,μέσα απο εκείνον ανακάλυψα και ανακαλύπτω εμένα.Και νιώθω τυχερη που ήρθε και έφυγε και ας ήταν επώδυνη η φυγη του..Έτσι έπρεπε να γίνει,και τελικά τίποτα δεν γίνεται τυχαία.Και τώρα πια το ένιωσα στο πετσί μου αυτό!Ένα μεγάλο ευχαριστώ λοιπόν στον γνωστό-άγνωστο που ήρθε και έφυγε,και με έμαθε να ανακαλύπτω εμένα.